Het bezoek van de schoolfotograaf is een jaarlijks wederkerend gebeuren zoals het schoolreisje er één is. Wie herinnert zich niet de spanning die dit aangekondigde bezoek met zich meebracht. Deze schooldag is een speciale dag waarop iedereen er op zijn best probeert uit te zien.

De schoolfotografie kent een lange traditie. Vanaf de doorbraak van de fotografie in de tweede helft van de 19de eeuw in België werd deze nieuwe techniek ook binnen de schoolmuren geïntroduceerd. Naar alle waarschijnlijkheid hadden de eerste klasfoto’s tot doel bij te dragen tot het prestige van de school. Doorheen de tijd wijzigde ‘het format’ weinig tot niet en ook wereldwijd zien klasfoto’s er quasi identiek uit.

Naast de klassieke klasfoto’s worden in België sinds de jaren 40 ook individuele portretten van de leerlingen getrokken. Deze foto’s zijn zowel voor de leerlingen als de ouders een tastbare herinnering aan de schooltijd. Van (bet)overgrootouders zijn het vaak de enige beelden die overblijven. Voor deze generaties was de klasfoto, samen met het obligate communieportret, vaak één van de weinige visuele aandenkens aan de jeugdjaren.

Deze fototentoonstelling werpt zijdelings een blik op een verdwenen gebruik: de ‘primusviering’ aan het einde van het schooljaar. De primus van de klas werd tijdens de jaarlijkse prijsdeling uitgebreid in de bloemetjes gezet. Veelal werd dit heugelijke gebeuren op een statig studioportret bij de lokale fotograaf vastgelegd.

De schoolfotograaf is letterlijk de persoon achter deze tentoonstelling. Slechts bij uitzondering is zijn naam gekend. Schoolfotografen zijn doorgaans als studio- of reportagefotograaf actief en vormen geen aparte beroepscategorie. Op deze tentoonstelling laten we twee doorwinterde fotografen aan het woord. Zij vertellen over hun jarenlange ervaringen met de praktijk van de schoolfotografie.